Voordat mijn zoontje Jelle geboren werd, dacht ik als fotograaf… die foto's maak ik zelf wel.

Maar de dagen vlogen voorbij. Kraambezoek, voedingen, wasjes. Herstellen. Overleven. En voor ik het wist was de kraamperiode voorbij.

Onze eerste familiefoto was een selfie. 's Avonds laat, slecht licht, allebei uitgeput. Verder hebben we vooral wat telefoonplaatjes. Geen enkel beeld waar ik echt naar wil blijven kijken.

Dat vind ik nu heel jammer.

Jelle is inmiddels 2,5. En ik weet nu — zoals je dat alleen kunt weten als je het zelf hebt meegemaakt — hoe snel het gaat. Hoe intens en wazig die eerste weken zijn. Hoe je alles wil onthouden en hoe weinig er uiteindelijk blijft hangen.

Ik ben Iris. Ik woon in Terheijden met mijn man en mijn zoontje Jelle. Van nature ben ik rustig en introvert — iemand die eerst observeert voordat ze iets doet. Ik geloof dat dingen tijd mogen kosten. Dat je niet hoeft te forceren. Dat de mooiste dingen ontstaan als je gewoon aanwezig bent.

Dat is precies hoe ik fotografeer.

Ik kom binnen, kijk hoe het licht valt, voel hoe de sfeer is. En dan begin ik — rustig, op jullie tempo. Geen haast. Geen poses. Gewoon kijken naar wat er al is.

Voor een volgend kindje weet ik zeker: ik boek een fotograaf. Iemand die er gewoon is. Die het licht ziet. Die op het juiste moment op de knop drukt — terwijl jij gewoon je baby vasthoudt.

Dat is wat ik voor jou wil zijn..